اصول طراحی پارامتریک در معماری داخلی

طراحی پارامتریک در معماری داخلی

 

طراحی پارامتریک در معماری داخلی و به طور کلی در هنر معماری، دربرگیرنده پارامترها و ارتباط آنها با یکدیگر به منظور یافتن راه حل های مناسب است. این روش طراحی گزینه های متعددی را برای حل هر مشکلی که ممکن است با آن مواجه شویم ارایه می دهد.

این امر باعث می شود با وجود طیف وسیعی از متغیرها، طرح های بهینه به راحتی توسط فرآیندهای تحلیل و بهینه سازی قابل دستیابی باشند.
طراحی الگوریتمیک به عنوان ابزار اساسی در طراحی پارامتریک، مبتنی بر فرآیندهای برنامه نویسی است که به زبان های متفاوتی ایجاد میشود. هر زبان برنامه نویسی، اهداف مشخصی دارد که این اهداف با فرآیندهای پیچیده شامل الگوریتم های مختلف، هماهنگ می باشند.

طراحی پارامتریک در معماری داخلی
درحال حاضر زبان برنامه نویسی و کد نویسی کامپیوتری بین طراحان رایج شده است. به همین ترتیب، نرم افزارهای تخصصی مانند Grasshopper افزونه Rhinoseros و Dynamo افزونه Revit بطور گسترده توسط متخصصان این حوزه استفاده می شوند.
ضمنا، طراحی محاسباتی علاوه بر ایجاد مزایای متعدد در فرایند معماری، باعث می شود فرآیند آزمایش و نمونه سازی هنگام خلق یک پروژه با اطمینان بیشتری صورت گیرد.

فرآیند ساخت دیجیتال همسو با فرآیند طراحی، یک رابطه دو طرفه پویا بین ایده پردازی، ایجاد، ساخت و آزمایش محصول را در هر مرحله از طراحی فراهم می کند.
امروزه، طراحی الگوریتمیک در فعالیت های خلاقانه به کار گرفته می شود. این فعالیت ها شامل زمینه های مختلفی است: مهندسی، معماری، طراحی محصول و دکوراسیون داخلی (مبلمان، سقف ها، نما، پله و آیتم های دکوری پارامتریک ).

طراحی پارامتریک در معماری داخلی

طراحی پارامتریک در معماری داخلی

به طور کلی اساس هر پروژه، تجزیه و تحلیل كامل شرایط موجود، شناسایی پارامترهای کلیدی و توانایی خلق راه حل های منسجم برای رسیدن به پایداری اقتصادی، محیطی و اجتماعی است. روش طراحی محاسباتی همراه با پارامترهای خلاقانه، در هنگام شکل گیری پروژه های معماری بسیار مفید واقع می شود.

تاریخچه طراحی پارامتریک در معماری

با توجه به کارهای معماری به نام “لوئیجی مورتی”، معماری پارامتریک در دهه ۱۹۶۰ با تحقیقات در مورد سیستمهای ترکیبی آغاز شد. هدف ا